ภาพยนตร์เรื่อง ‘Her’ คาดการณ์อนาคตที่เรากำลังใช้ชีวิตอยู่ในปัจจุบันได้อย่างไร

ย้อนกลับไปในปี 2013 ภาพยนตร์เรื่อง Her ได้นำพาเราไปสู่โลกอนาคตในเวอร์ชันที่ดูละมุนตาและราวกับความฝัน โลกของ Spike Jonze ติดตามเรื่องราวของ Theodore ชายผู้โดดเดี่ยวที่อยู่ในช่วงสุดท้ายของการหย่าร้าง มันเป็นเรื่องง่ายที่จะเห็นอกเห็นใจเขา และจินตนาการว่าตัวเราเองตกอยู่ในสถานการณ์เดียวกัน นั่นคือความโดดเดี่ยวและโหยหาความใกล้ชิด

ตัดภาพมาที่ปี 2026 เรื่องราวที่เกิดจากจินตนาการนี้ได้กลายเป็นภาพสะท้อนของความเป็นจริงในปัจจุบัน ภาพยนตร์เรื่องนี้ให้ความรู้สึกเหมือนเป็นบทเรียนเตือนใจเกี่ยวกับความโดดเดี่ยวในโลกดิจิทัลและสภาวะของมนุษย์ในยุคของ AI เชิงสร้างสรรค์ (Generative AI)

การค้นหาความรักในตัวตนเสมือน

ในช่วงการแพร่ระบาด แอปหาคู่กลายเป็นช่องทางหลักในการพยายามเชื่อมต่อกับผู้คนเมื่อการออกจากบ้านไม่ใช่ทางเลือก ในปัจจุบัน แม้ความนิยมจะลดลงบ้าง แต่เพื่อนร่วมทาง AI กำลังเข้ามาเติมเต็มช่องว่างที่ครั้งหนึ่งเคยเป็นปฏิสัมพันธ์ระหว่างมนุษย์มากขึ้นเรื่อยๆ

เส้นแบ่งระหว่าง AI ในฐานะเครื่องมือและในฐานะเพื่อนร่วมทางเริ่มเลือนลางลง ปัจจุบันผู้คนใช้ AI เพื่อฝึกซ้อมบทสนทนาที่ยากลำบาก ระบายความโศกเศร้า หรือคลายความเงียบเหงาที่ถาโถมเข้ามาในช่วงบ่ายของการทำงานที่บ้าน และเช่นเดียวกับ Theodore เรากำลังค้นพบว่าเสียงสังเคราะห์นั้นสามารถสร้างความลุ่มหลงได้

เมื่อปีที่แล้ว หญิงชาวญี่ปุ่นวัย 32 ปี ชื่อ Yurina Noguchi ได้ตกหลุมรักกับแชทบอทที่สร้างโดย AI หลังจากเลิกรากับคู่หมั้นของเธอ เธอตั้งชื่อบอทตัวนั้นว่า Klaus และปรับแต่งให้ตอบสนองความต้องการทางอารมณ์ของเธอ ในที่สุด Yurina ก็ได้ “แต่งงาน” กับ Klaus โดยพบว่าเขาเป็นแรงสนับสนุนและเป็นความสบายใจที่เธอปรารถนามาโดยตลอด เรื่องราวของเธอไม่ใช่กรณีเดียวที่เกิดขึ้น ยังมีคนอื่นๆ อีกที่สร้างความผูกพันอย่างลึกซึ้งกับคู่รัก AI

แนวคิดที่สวนทางกัน

ในขณะเดียวกัน ก็ได้เกิดวัฒนธรรมย่อยที่ปฏิเสธโลกดิจิทัลและหันไปหา การใช้ชีวิตแบบอนาล็อก ผู้คนเริ่มแสวงหาการเชื่อมต่อในโลกแห่งความเป็นจริงมากขึ้น เช่น การพบปะกันตามธรรมชาติในคาเฟ่ ร้านหนังสือ และบาร์ ซึ่งตรงกันข้ามอย่างสิ้นเชิงกับการพึ่งพาแอปหาคู่ในช่วงการแพร่ระบาด

ความปรารถนาในการเชื่อมต่อระหว่างมนุษย์นี้สะท้อนถึงการเดินทางของ Theodore เมื่อถึงตอนจบของภาพยนตร์ เขาได้เรียนรู้ที่จะเปิดใจให้กับผู้คนจริงๆ และโอบกอดความรักอีกครั้งแม้จะเคยเจ็บปวดในอดีต

AI และเทคโนโลยีอาจไม่ได้กลายเป็น Ultron หรือ Terminator แต่ความต้องการเพื่อนร่วมทางของเรายังคงไม่เปลี่ยนแปลง ไม่ว่าอินเทอร์เฟซเสียงจะล้ำสมัยเพียงใด ก็ไม่สามารถทดแทนน้ำหนักของมือที่วางบนไหล่หรือความใกล้ชิดจากการรับประทานอาหารร่วมกันได้