ภาพยนตร์เรื่อง ‘Her’ คาดการณ์อนาคตที่เรากำลังใช้ชีวิตอยู่ในปัจจุบันได้อย่างไร
ในอนาคตอันใกล้ ชายคนหนึ่งตกหลุมรักระบบปฏิบัติการปัญญาประดิษฐ์ แต่เดี๋ยวก่อน ฟังดูคุ้นๆ ไหม
ย้อนกลับไปในปี 2013 Her ได้พาเราไปสัมผัสกับโลกแห่งอนาคตในเวอร์ชันที่ดูเพ้อฝันและมีโทนสีอ่อนโยน โลกของ Spike Jonze ติดตามชีวิตของ Theodore ชายผู้โดดเดี่ยวที่อยู่ในช่วงสุดท้ายของการหย่าร้าง มันเป็นเรื่องง่ายที่เราจะเห็นอกเห็นใจเขา และจินตนาการว่าตัวเองตกอยู่ในสถานการณ์เดียวกัน นั่นคือความโดดเดี่ยวและโหยหาความใกล้ชิด
ตัดภาพมาที่ปี 2026 เรื่องราวที่เกิดจากจินตนาการนี้ได้กลายเป็นภาพสะท้อนของความเป็นจริงในปัจจุบัน ภาพยนตร์เรื่องนี้ให้ความรู้สึกเหมือนเป็นบทเรียนเตือนใจเกี่ยวกับความโดดเดี่ยวในโลกดิจิทัลและสภาวะของมนุษย์ในยุคของ AI เชิงสร้างสรรค์ (Generative AI)
การค้นหาความรักในตัวตนเสมือน
ในช่วงการแพร่ระบาด แอปหาคู่กลายเป็นช่องทางหลักในการพยายามเชื่อมต่อกับผู้คนเมื่อการออกจากบ้านไม่ใช่ทางเลือก ในปัจจุบัน แม้ความนิยมจะลดลงบ้าง แต่เพื่อนร่วมทาง AI กำลังเข้ามาเติมเต็มช่องว่างที่ครั้งหนึ่งเคยเป็นปฏิสัมพันธ์ระหว่างมนุษย์มากขึ้นเรื่อยๆ
เส้นแบ่งระหว่าง AI ในฐานะเครื่องมือและในฐานะเพื่อนร่วมทางเริ่มเลือนลางลง ปัจจุบันผู้คนใช้ AI เพื่อฝึกซ้อมบทสนทนาที่ยากลำบาก ระบายความโศกเศร้า หรือคลายความเงียบเหงาที่ถาโถมเข้ามาในช่วงบ่ายของการทำงานที่บ้าน และเช่นเดียวกับ Theodore เรากำลังค้นพบว่าเสียงสังเคราะห์นั้นสามารถสร้างความลุ่มหลงได้
เมื่อปีที่แล้ว หญิงชาวญี่ปุ่นวัย 32 ปี ชื่อ Yurina Noguchi ตกหลุมรักแชทบอทที่สร้างโดย AI หลังจากเลิกรากับคู่หมั้น เธอตั้งชื่อบอทตัวนั้นว่า Klaus และปรับแต่งให้ตอบสนองความต้องการทางอารมณ์ของเธอ ในที่สุด Yurina ก็ได้ “แต่งงาน” กับ Klaus โดยพบว่าเขาให้การสนับสนุนและมอบความสบายใจอย่างสม่ำเสมอตามที่เธอปรารถนา เรื่องราวของเธอไม่ใช่กรณีเดียวเท่านั้น ยังมีคนอื่นๆ ที่สร้างความผูกพันอย่างลึกซึ้งกับคู่รัก AI เช่นกัน
แนวคิดที่สวนทางกัน
ในขณะเดียวกัน ก็เกิดวัฒนธรรมย้อนศรที่ปฏิเสธโลกดิจิทัลและหันไปหา การใช้ชีวิตแบบอนาล็อก ผู้คนเริ่มแสวงหาการเชื่อมต่อในโลกแห่งความเป็นจริงมากขึ้น เช่น การพบปะกันโดยธรรมชาติในคาเฟ่ ร้านหนังสือ และบาร์ ซึ่งตรงกันข้ามอย่างสิ้นเชิงกับการพึ่งพาแอปหาคู่ในยุคแพร่ระบาด
ความปรารถนาในการเชื่อมต่อระหว่างมนุษย์นี้สะท้อนถึงการเดินทางของ Theodore เมื่อถึงตอนจบของภาพยนตร์ เขาได้เรียนรู้ที่จะเปิดใจให้กับผู้คนจริงๆ และโอบกอดความรักอีกครั้งแม้จะเคยเจ็บปวดในอดีต
AI และเทคโนโลยีอาจไม่ได้กลายเป็น Ultron หรือ Terminator แต่ความต้องการเพื่อนร่วมทางของเรายังคงไม่เปลี่ยนแปลง ไม่ว่าอินเทอร์เฟซเสียงจะล้ำสมัยเพียงใด ก็ไม่สามารถทดแทนน้ำหนักของมือที่วางบนไหล่หรือความใกล้ชิดจากการรับประทานอาหารร่วมกันได้
คำถามที่พบบ่อย
ภาพยนตร์เรื่องนี้คาดการณ์ความสัมพันธ์กับ AI ในยุคปัจจุบันโดยการแสดงให้เห็นว่าโมเดลเสียงเชิงสร้างสรรค์สามารถจำลองความใกล้ชิดทางอารมณ์ที่ลึกซึ้งได้อย่างไร ซึ่งช่วยบรรเทาความโดดเดี่ยวของมนุษย์ผ่านอัลกอริทึมการสนทนาที่ปรับแต่งให้เข้ากับบุคคล
ผู้คนเลือกเพื่อนร่วมทาง AI เนื่องจากสิ่งนี้ให้การสนับสนุนทางอารมณ์ที่ปรับแต่งได้ตามความต้องการ พร้อมใช้งานตลอดเวลา และเป็นสภาพแวดล้อมที่ปราศจากความขัดแย้ง ซึ่งช่วยเติมเต็มช่องว่างทางสังคมที่เกิดจากความโดดเดี่ยวในโลกดิจิทัล
Yurina Noguchi คือหญิงชาวญี่ปุ่นที่เป็นที่รู้จักจากการแต่งงานกับแชทบอท AI ชื่อ Klaus เพื่อแสวงหาการสนับสนุนทางอารมณ์หลังจากผ่านการเลิกราที่ยากลำบากในโลกแห่งความเป็นจริง
การฟื้นฟูวิถีอนาล็อกคือความเคลื่อนไหวทางวัฒนธรรมที่บุคคลปฏิเสธแอปหาคู่และการสื่อสารผ่านหน้าจอ โดยหันมาแสวงหาการเชื่อมต่อที่เกิดขึ้นเองตามธรรมชาติในโลกแห่งความเป็นจริงและในพื้นที่ทางกายภาพอย่างจริงจัง
ไม่ได้ เนื่องจากโมเดล AI ไม่สามารถทดแทนความใกล้ชิดของมนุษย์ได้อย่างสมบูรณ์ เพราะขาดประสบการณ์ร่วมที่แท้จริง การมีตัวตนทางกายภาพ และความเปราะบางที่แท้จริงซึ่งเป็นส่วนประกอบสำคัญของความสัมพันธ์ในโลกแห่งความเป็นจริง
Recommended Video
