Jefri Nichol Mengesyorkan Filem Indonesia Yang Memberi Inspirasi Kepada Beliau
Pelakon Indonesia ini berkongsi filem-filem yang telah membentuk perspektifnya di layar perak dan di luar layar perak, daripada komedi romantik hinggalah drama yang menghantui.
Jefri Nichol, yang muncul di muka depan isu digital Black Tie VMAN Asia Tenggara November lalu, dikenali kerana karyanya dalam perfileman Indonesia, tetapi beliau juga mempunyai minat yang mendalam terhadap filem-filem yang telah membentuknya.
Dalam perbualan saya dengannya tahun lepas, dia berkongsi senarai filem Indonesia yang disyorkannya, memberikan gambaran sekilas tentang kisah-kisah yang telah mempengaruhi perspektifnya di dalam dan di luar skrin.
Janji Joni (2005)
Dia bermula dengan Joni’s Promise , sebuah komedi romantik yang berlatarkan Jakarta. Filem ini mengikuti seorang kurier filem yang berlumba dengan masa untuk menghantar kanister filem ke pawagam sebelum tayangan bermula. Cerita ini merakamkan tenaga bandar dengan humor dan daya tarikan, menonjolkan puisi dalam kekacauan seharian.
Tenggelamnya Van der Wijk (2013)
Seterusnya dalam senarainya ialah The Sinking of Van der Wijk , sebuah drama zaman dahulu tentang cinta yang malang antara Zainuddin dan Hayati. Hubungan mereka dicabar oleh kelas sosial dan keadaan, dan filem ini terkenal dengan sinematografinya yang menyeluruh dan kedalaman emosi.
Hamba Syaitan (2017)
Nichol juga mengesyorkan Satan’s Slaves , sebuah filem seram yang memfokuskan pada suasana dan ketegangan dan bukannya ketakutan yang terang-terangan. Cerita ini mengikuti sebuah keluarga yang berhadapan dengan kuasa ghaib selepas kematian ibu pemimpin. Perhatiannya yang teliti terhadap bunyi dan perincian mewujudkan rasa gerun yang kekal bersama anda.
Autobiografi (2022)
Dia memasukkan Autobiografi , sebuah filem reflektif yang meneroka pemahaman seorang pemuda tentang masa lalu ibu bapanya dan identitinya sendiri. Filem ini bersifat meditatif dan menawarkan pandangan introspektif tentang ingatan dan keluarga.
Ali Topan (2023)
Akhirnya, beliau mencadangkan Ali Topan , sebuah filem klasik Gelombang Baharu Indonesia, yang dibintanginya sendiri. Filem ini mengikuti seorang pemuda yang memberontak mengharungi cabaran kehidupan moden sambil mengimbangi tradisi dan keinginan peribadi. Nichol mengetengahkan kejujurannya dan gambaran kegelisahan masa mudanya.
Daripada pengembaraan romantik kepada seram ghaib, daripada perjalanan introspektif kepada realisme sosial, filem-filem ini mewakili keluasan perfileman Indonesia dan kisah-kisah yang bergema dengan Jefri Nichol.
